ξερω πως εχω γραψει μονο μια φορα κι αυτο συνεβη γιατι σκεφτηκα να τα παρατησω καθως πιστευω πως αυτα που θα γραφω δεν θα ενδιαφερουν κανεναν..δε θελω να γραψω ενα προσωπικο ημερολογιο γιατι δεν πιστευω πως ενδιαφερεται κανεις για τις προσωπικες μου στιγμες(αν και η αληθεια ειναι οτι και οταν γραφουμε ημερολογιο παντα ο τροπος γραφης μας επηρεαζεται απο τη σκεψη του οτι μπορει καποιος να το δει και ειναι σαν να μιλαμε σε καποιον).θα γραφω λοιπον καθε φορα που οι φιλες μου η ο φιλος μου δεν απαντανε στα μηνυματα μου η στο τηλεφωνο η οταν δεν εχω παρεα.
σημερα λοιπον θα μιλησω για το Νικο...ο Νικος σημερα το πρωι ηρθε να πιει καφε στο μαγαζι που δουλευω ως σερβιτορα.καποια στιγμη του αλλαξα το τασακι και μετα απο λιγο με φωναξε να μου πει οτι μαζι με τα αποτσιγαρα πηρα και μια καρτα μνημης για το κινητο του πραγμα που σημαινε οτι κατεληξε στα σκουπιδια.εκανε το λαθος βεβαια να μου πει πως με ειδε να την παιρνω πραγμα που μου εδινε αλλοθι.
παρολα αυτα ομως ο Νικος με αναγκασε να βαλω γαντι και να ψαξω ενα ενα τα σιχαμενα σκουπιδια για να βρω την καρτα την οποια φυσικα και δε βρηκα γιατι δεν υπηρχε στα σκουπιδια.
το καλο της υποθεσης ειναι οτι η ωρα ηταν 8 πραγμα που σημαινει οτι υπηρχαν τα σκουπιδια μιαμισης ωρας-φαντασου να συνεβαινε αυτο στις 12 το μεσημερι!
ο φιλος Νικος λοιπον εφυγε δυσαρεστημενος απο το μαγαζι.
μετα απο αυτο ηρθε η φιλη μου η Δημητρα η οποια πινει καπουτσινο με δυο μαυρες ζαχαρες στο πλαι.--παρεπιμπτοντως τους καφεδες των πελατων απο 6κ30 μεχρι περιπου 11 τους ξερω απεξω...-
ελα ομως που σημερα ημουν λιγο νυσταγμενη και ξεχασα να βαλω στο πιατακι και τις 2 μαυρες ζαχαρες.με φωναζει λοιπον και με επιπληττει για τις ξεχασμενες ζαχαρες κανοντας με να νιωσω αθλια.Τις παω λοιπον τις ζαχαριτσες και μετα απο λιγη ωρα και αφου παρατηρω οτι ο καφες εχει σχεδον τελειωσει τα 2 φακελακια βρισκονταν ακομη πανω στο τραπεζι χωρις να τα εχει ανοιξει!!!!
κατι τα σκουπιδια του Νικου κατι οι φωνες της πηγα στο τραπεζι και της πηρα τα φακελακια.δεν μου αρεσουν οι τσακωμοι και ειμαι ανθρωπος που φοβαμαι να τσακωθω,δε μπορω να μου φωναζουν αλλα ηθελα κατι εστω και ασημαντο να κανω για να της δειξω ποσο αθλια ειναι...
η ωρα ειναι τεσσερις και μιση σχολασα πριν μιση ωρα με περιμενει ενα σαββατοκυριακο υπνου και βολτας και εχω σκοπο να διαγραψω τη σημερινη μερα αλλα θελω να πω κατι πριν απο αυτο:δεν ξερω αν θυμων με αυτους τους ανθρωπους...μαλλον τους λυπαμαι...
Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2008
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)